Minus jeden za oknem, w domu plus 25, a mnie i tak zimno. Polopiryna S z winem nie pomagają. Zasmarkana, zakaszlana, z gorączką. Krótko mówiąc - pakiet przeziębienie w wersji premium. Efekt minionego weekendu, seksu przy otwartym oknie, bo przecież gorąco, picia zimnych drinków, nocnych spacerów po Wrocławiu i wizyt w każdym możliwym klubie. Ale miło było.

Myślę o Ł. i o tym, co się ostatnio działo. Dostałam bukiet róż, pozwoliłam prowadzać się za rękę. Wygadał się, że chciałby, abyśmy byli tak normalnie ze sobą. A ja nie wiem, czy chcę. Dobrze mi teraz, bez zobowiązań, wzajemnych pretensji i zbędnych pytań. Ale z kolei- brakuje mi tej emocjonalnej bliskości z drugą osobą. Lubię z nim przebywać, rozmawiać, gotować, jeść, śmiać się, czasem wyżalić, spać, tzn. odpoczywać też... ;) Ale, cholera, boję się pójść dalej. Jeszcze pech chciał, że widziałam T. jak jechał z jakąś dupą, to już się całkiem zablokowałam. 800 000 ludzi w mieście, a ja akurat na niego trafić musiałam. No, i nie wiem, co teraz zrobić. Nie chcę niczego przyspieszać, poczekam na rozwój wypadków...

Z przyjemniejszych rzeczy, to zrobiłam dziś pierwsze w życiu kotlety mielone. I wyszły zajebiste. Chyba, że ich zajebistość została zmylona przez mój otępiony katarem zmysł smaku. No więc nie wiem. Wpadajcie próbować. :D