Ale jednak wciąż mi dziwnie. To ciekawe, jak jeden, zupełnie przypadkowy człowiek, podjęciem jednej decyzji może wpłynąć na najbliższe dni, tygodnie, może nawet miesiące naszego życia. Wybraliśmy drugą kandydatkę, nie panią, życzę powodzenia. Wciąż tłucze mi się to po głowie. Nie mogłam nawet spać, zasnęłam dopiero nad ranem, a teraz chodzę po ścianach. Pierwszy raz tak mocno się przejęłam tym, że nie dostałam pracy. I w sumie nie wiem, dlaczego. Do tej pory zawsze mówiłam: nie ta, to inna, odwracałam się na pięcie i szłam w swoją stronę. A teraz... Może to dlatego, że już zaczynam pomału świrować od ciągłych poszukiwań, przeglądania ogłoszeń, wysyłania CV albo ciągłej pracy jedynie na umowę-zlecenie. Bo ile można? A ogłoszeń, jak na lekarstwo. I najczęściej są to kasjer-sprzedawca, telemarketer albo przedstawiciel handlowy. A ja nie chcę pierwszego lepszego zajęcia.

Dobra, ponarzekałam. Wystarczy. Zgłosiłam się do Plazmy na „dorabianie na waciki”. Wygląda na ciekawe zajęcie, a dorobić zawsze warto.

Tyle w temacie. Teraz (wreszcie!) zjem normalny, ciepły obiad - panierowany cyc z kurczaka, paprika duszona z czosnkiem, makaron penne z curry. Ach! :]

I jeszcze coś. Wykazałam się silną wolą i nie kupiłam fajek. :)

[APDEJT]

Chyba naprawdę przeniosę się do innego miasta, teraz myślę o Warszawie. Zootechnika na SGGW, więc z tym żaden problem. A jak przeglądam ogłoszenia, to aż mi się chce tam mieszkać. Na przykład TO. A ceny wynajmu pokoi nie są takie straszne. Hmm...