Zimno, biało, kawa.


Chciałam se stąd uciec, ale jakoś nie mogę, no. I już.

Święta fantastyczne, spędzone z Ł. i jego rodzicami. Chyba jakiś poważny związek się tu szykuje. Obydwoje czujemy, że to właśnie jest TO. No, bo ile można singlować, albo wciąż trafiać na dupków? A Ł. jest świetnym facetem. Kiedyś Wam o nim opowiem. ;) Sylwester też całkiem udany. Mieliśmy się bawić w bardzo wąskim gronie, ale z 5 osób zrobiło się nagle 14. Tańców nie było, ale za to śpiewy przy gitarze oraz spacer o północy na wrocławski Rynek, gdzie nic się nie działo. Masa ludzi, butelek i mało sztucznych ogni.

Zaczęłam oszczędzać i się odchudzać. A jedno wiąże się z drugim. Bo oszczędzam na kupowaniu kalorycznego jedzenia i słodyczy, do których mam słabość. Zamiast kupić batonik, wrzucam 2 zł do skarbonki. Grosz do grosza i się zbiera... dzięki temu mogłam kupić sobie Moleskina. Teraz czekam z niecierpliwością na przesyłkę. Niby zwykły, czarny notes, ale jednak ma w sobie to coś. No i, co najważniejsze, jest kieszonkowy, więc zmieści się do mojej małej torebuni kupionej w Poznaniu, tuż przed BroZlotem. ;)

Decyzję o odchudzającym oszczędzaniu powzięliśmy razem z Ł., bo troszkę sobie za dużo pozwalaliśmy przez ostatni czas i ubrania są jakby... za ciasne. A tu wiosna za pasem. Lato, słońce, krótkie kiecki i spodenki. Jak ja się pokażę taka, no jak?

Na razie to tele.
Mógłby już przyjść listonosz z tym Moleskinem.

PeeS. Se myślę, czyby się nie odhasłować. Chuj tam, że niektórzy wiedzą. Bo ile można być pod kluczem?